Ballet, winterpret & ziekbed

Zo de kop is eraf voor het nieuwe jaar. Meestal val je al snel in een gat na al die feestelijke dagen. Wij konden de
pret nog een beetje rekken met een bijzondere avond ballet (Zwanenmeer, zie filmpje één, twee en drie) én lekker eten. En maandag werden onze nieuwe banken afgeleverd, en meteen ingewijd door vriend David die ons met een bezoekje vereerde. Altijd gezellig.

En dan was er natuurlijk de winterpret: sneeuw en ijs, en dan een kind hebben van bijna 2, geen excuus om binnen te blijven dus. Op naar de hei, waar de versgevallen 'neeuw' (sneeuw) ons tegemoet blonk. Buggy mee, maar Lisanne wilde alleen maar 'thèuw tappe' (zélf stappen). Natuurlijk. In de sneeuw graaien, sneeuwballen maken, en de sneeuw over je hoofd gooien. Het was wél koud op de hei. Muts vergeten. Nou ja we zien wel...

Volgende dag weer aan het werk.
Beetje op gang komen, je weet hoe dat gaat. En dan: de koorts. Eerst de twijfel, voel me niet lekker. Dan al snel de zekerheid: ik ga naar huis. De hoop, dan: 2,3 dagen? Maar nu pas, de 7e dag, kan ik zeggen dat de koorts weg is. Voorlopig. En nu is Jantine aan de beurt. Die neemt het stokje van me over.

Aan Lisanne gaat de ellende gelukkig voorbij. Die heeft echt volop kunnen genieten van de winter de afgelopen week. Met mama op de slee glijden over besneeuwde stoepen en van heuveltjes af. Én glijden over het ijs, achter tante 'Takkia' (Saskia) aan. En na afloop warme 'kalamelk'. Oftewel... juist.

Meer winterfoto's van Lisanne op ons online foto-album